Nederlands


Voorbeeld

1. Waarom heeft u voor Aikido gekozen?

Tot mijn 17e heb ik verschillende vechtsporten geprobeerd, maar ik kon me in geen enkele helemaal thuisvoelen. Door een film van Steven Seagal werd mijn eerste interesse voor Aikido gewekt. Wat mij het meeste aanspreekt is dat je naast lekker trainen, ook veel mentaal bezig bent. Hierdoor helpt het je op korte termijn om stoom af te blazen, lenig en in vorm te blijven. En ook op de langere termijn, omdat je continu mentale passages doormaakt.

 

Mijn leraar Christian Tissier (8e dan Aikido) in Parijs noemt Aikido niet alleen een krijgskunst, maar ook met name een educatief systeem. Je leert jezelf kennen en vanuit jezelf omgaan met andere mensen. Dit kunnen leuke momenten zijn, maar ook momenten van druk en stress. Met Aikido leer je te handelen op de juiste manier op het juiste moment.

Christian Tissier en Hans Boersma

2. Hoe is het om Aikido leraar te zijn?

Toen ik net 21 jaar was begon ik met mijn eerste groep leerlingen in IJmuiden (Aikido Velsen) en dit vond ik erg gaaf. Wel was ik erg jong nog en nog niet echt met een didactisch plan bezig of met marketing. Doordat ik voor twee jaar naar Parijs ging, ben ik gestopt met deze dojo en heb ik een aantal jaar alleen maar getraind.

 

Na deze periode, nu ongeveer 3 jaar geleden, kreeg ik weer zin om les te gaan geven. Niet alleen omdat ik het erg leuk vind om les te geven, maar ook omdat ik de kennis die ik in Parijs heb opgedaan wil verspreiden onder mijn eigen leerlingen. Naast het feit dat het leuk is om mensen lekker te laten trainen, spreekt het me ook erg aan dat je leerlingen ziet groeien.

 

Iedereen heeft zijn eigen werkpunten en eigen tempo waarin ze zichzelf ontwikkelen en het is erg mooi om te zien hoe iemand zichzelf gaandeweg ontplooit. Het kan bijvoorbeeld zijn dat iemand bang is om een bepaalde val te maken of dat iemand examenvrees heeft. Soms kan het ook zijn dat iemand bijvoorbeeld gepest is of dat er iets anders vervelends is voorgevallen. Zo'n persoon reageert dan misschien defensiever of geslotener dan hij of zij eigenlijk zou willen. Het is echt gaaf om te zien hoe een persoon door vernieuwd zelfvertrouwen en vertrouwen vanuit een leraar en de dojo leert te ontspannen en zichzelf leert te zijn en te blijven onder druk.

Christian Tissier, Hans Boersma en Aikido Kennemerland leerlingen

3. Hoe bent u begonnen met Aikido?

Vanaf mijn 12e tot en met mijn 16e heb ik verschillende vechtsporten gedaan, waaronder karate en Wing Chun kung-fu. Ik vond deze vechtsporten toen wel erg leuk, maar het sprak me niet echt aan alleen maar bezig te zijn met vechten. Toen ik een keer een film zag van Steven Seagal werd mijn eerste interesse voor Aikido gewekt.

In die tijd bestond Google of YouTube nog niet en was er niet echt een duidelijke manier om naar dojo's of sportscholen te zoeken zoals nu. Mijn verdieping over Aikido bestond uit een verzamelboek over vechtsporten (“Lexicon van martial arts”) en uiteindelijk ben ik via de telefoongids terechtgekomen bij mijn eerste Aikidoleraar: Joop le Duc (5e dan Aikido) in Eindhoven.

 

Tijdens mijn eerste Aikido les was ik meteen verkocht en ging vanaf toen meerdere keren per week trainen in Eindhoven, Son en Breugel en Uden. Later ben ik wekelijks vanuit Eindhoven naar Amsterdam gegaan om te trainen bij Wilko Vriesman (6e dan Aikido). In Eindhoven was het leuk trainen, maar ik merkte dat het niveau in Amsterdam een stuk hoger lag en wilde graag beter worden in Aikido.

 

4. Kunt u iets vertellen over uw trainingen in Parijs?

Toen ik net gele band (5e kyu) had ging ik al naar seminars van Christian Tissier in bijvoorbeeld Amsterdam, Luik en Antwerpen. Op mijn 20e nam Wilko Vriesman me voor het eerst mee naar Parijs om te trainen in de dojo van Christian in Parijs.

 

In mijn jeugdige overmoed en na jaren van trainingen in Eindhoven en Amsterdam dacht ik dat ik wel een goed niveau had. Tijdens het eerste uur van training in Parijs werd ik door iedereen echter alle kanten op gegooid en in het 2e uur was ik mentaal en fysiek gesloopt: wat een hoog niveau en tempo van trainen! Op dat moment wist ik dat ik daar moest zijn om beter te worden!

 

In de jaren erna ging ik behalve naar de seminars van Christian Tissier in België en Nederland, voortaan ook vaker naar Parijs om te trainen. Mijn droom ging echter in vervulling toen mijn vrouw de mogelijkheid kreeg om twee jaar in Parijs te werken en ik besloot met haar mee te gaan. Gedurende de eerste maanden volgde ik Franse les en trainde ik 5-6 keer per week bij Christian zelf, maar ook bij Bruno Gonzalez (6e dan Aikido), Pascal Guillemin (7e dan Aikido), Fabrice Croize (5e dan Aikido) en af en toe bij Patrick Benezi (7e dan Aikido).

 

In het begin was het erg moeilijk, omdat ik niet alles goed begreep tijdens de uitleg: Parijzenaren praten net even wat sneller dan wat wij leren tijdens Franse les op school in Nederland. Naast de taalproblemen had ik in het begin ook moeite om de technieken te begrijpen en om het tempo conditioneel vast te houden. Na een paar maanden ging het gelukkig al een stuk beter en werd het gaandeweg steeds makkelijker.

 

Met name het eerste half jaar heb ik bijna dagelijks getraind. Na een half jaar vond ik zelf ook een baan in Parijs en kon ik helaas minder trainen, maar nog zeker 1-2 keer per week. Al met al heb ik twee jaar in Parijs gewoond, getraind en gewerkt.

 

Na mijn terugkeer in Nederland miste ik Parijs natuurlijk enorm en ook de Aikido trainingen bij Christian Tissier. Ik train regelmatig bij Wilko Vriesman in Amsterdam en gelukkig heb ik ook nog de mogelijkheid om minimaal 1x per maand naar Parijs te gaan: dat voelt altijd weer een beetje als thuiskomen. :-)

 

datum: 27-04-2016
Vragen afkomstig uit een interview door een jeugd lid (12 jaar) voor een werkstuk over Aikido.